Sunday, April 18, 2010

ME.

I'm not that good in writing. I just made this account to pour in my thoughts.
Sometimes I felt that I'm alone. Yeah, I have friends and all but sometimes its not enough that they're just there. I need someone who can understand, who can let me be me.

Parati ko iniisip na lumayo na lang. Yung mag-isa lang ako. Pero lagi na lang may takot akong nararamdaman. Hindi ko alam kung saan nanggagaling yung takot na yun. Ayoko na magtanong baka hindi ko din magustuhan magiging kasagutan.

Araw-araw lagi akong tumatawa. Nakikipagbiruan sa mga kaibigan ko, nakikipagkwentuhan. Pero may mga bagay na hindi nila nakikita sa'kin. Akala nila parati akong ok. Na wala akong iniisip. Walang pinoproblema. Kung hindi pa ko magsasalita sa kanila, hindi pa nila malalaman. Minsan nagtatanong ako sa sarili ko "are they real?". Nagkaron ako ng kaibigan dati na wala pa kong sinasabi alam na nila kung anu nararamdaman ko. But I turned my back on them. Alam ko mali ako. Pero hindi ko na pwedeng ibalik yung nakaraan. I always wish i could turn back time. But it was too late.

Now this is me. I don't really know myself anymore. Who am I? What do I have to do? Plans?

So many questions I need to answer.


(Next time I'll write stories here. Stories of love and friendship) Baka dito matupad at mapursue ko yung dream ko dati na maging writer. :)

No comments:

Post a Comment